پس از در دسترس قرار گرفتن نسخه بتای مورتال کامبت ۱۱، یکی از مواردی که برخی طرفداران و حتی گروهی از منتقدین به آن اشاره داشتند تغییرات جدیدی بود که استودیو ندررلم برای این اثر در نظر گرفته بود؛ تغییراتی که برخی افراد از آن راضی بودند و برخی هم عقیده داشتند که این موارد باعث شده‌اند گیم‌پلی بازی از آن حس و حال همیشگی‌اش فاصله بگیرد. خب با احترام به تمام این نظر‌ها، راستش را بخواهید چیزی که بیش‌تر از هر مورد دیگری در رابطه با این بازی دوست داشتم، حفظ اصالت همیشگی مورتال کامبت حتی با وجود داشتن یک سری مکانیزم‌ها و ویژگی‌های جدید بود. به بیان بهتر، با اینکه مورتال کامبت 11 مثلا تغییراتی در سیستم کمبو‌ها و کلا گیم‌پلی داشته یا یک سری حالت‌های جدید را برای‌مان به ارمغان آورده، اما از همان اولین مبارزه‌ای که در بازی تجربه خواهید کرد این حس به بهترین شکل به‌تان منتقل می‌شود که در حال تجربه یک مورتال کامبت هستید؛ تجربه‌ای که حتی از حیث حس و حال، شبیه به سری Injustice همین استودیو ندررلم هم نمی‌شود و با اینکه شاید بین بازی‌ها شباهت‌هایی از بین مکانیزم باشد، اما مورتال کامبت ۱۱ دقیقا همان تجربه مبارزه‌ای خشن، خونین، پر از تکه‌تکه‌شدن شخصیت‌ها یا Fatality‌های وحشتناک است و در چنین مواردی استودیو ندررلم حتی یک قدم رو به عقب هم برنداشته و حتی برعکس، بازی را بیش از پیش تبدیل به اثری خشن و جدی کرده است که قطعا برای طرفداران همیشگی مجموعه خوشایند و برای آن‌هایی هم که با چنین جنبه‌هایی از مورتال کامبت مشکل داشتند آزاردهنده خواهد بود.